O barcode (γραμμοκώδικας) είναι μια εικόνα που αποτελείται από παράλληλες γραμμές που ποικίλουν σε πάχος και διάστημα. Η εικόνα αυτή είναι αναγνώσιμη από ειδικές συσκευές οπτικής ανάγνωσης (ή από smartphones με κάμερα) και περιέχει πληροφορίες για το αντικείμενο το οποίο φέρει τον barcode. Εκτός από τον γραμμικό ή μονοδιάστατο (1D) γραμμοκώδικα, υπάρχουν και οι δισδιάστατες (2D) παραλλαγές barcodes που χρησιμοποιούν ορθογώνια, τελείες, εξάγωνα και άλλα γεωμετρικά μοτίβα (matrix codes).

H Metrographics παράγει ετικέτες με barcodes και QR codes σε οποιαδήποτε ποσότητα, διάσταση, σχήμα ή χρώμα. Παράγονται barcodes από αρχεία excel ή κατ’ αύξοντα αριθμό, σε συνδυασμό με άλλες πληροφορίες ή συνοδευτικά κείμενα και εικόνες ή χωρίς αυτά. Η παράδοση γίνεται σε αυτοκόλλητες ετικέτες κομμένες επί φύλλων ή σε τεμάχια, ετικέτες από χαρτόνι ή όπως εξυπηρετεί καλύτερα και σε ηλεκτρονική μορφή (pdf, bmp, emf, png).

Μορφές που υποστηρίζονται:

Code 128: Σετ με χαρακτήρες Full ASCII.
Code 128A: Char Set A: Κεφαλαία γράμματα και ειδικοί χαρακτήρες.
Code 128B: Char Set B: Γράμματα κεφαλαία και πεζά.
Code 128C: Char Set C: Προσαρμοσμένο για αριθμητικά στοιχεία.
EAN 128: Ειδικός τύπος του Code 128, γνωστός και ως UCC/EAN 128.
EAN 13: European-Article-Number, με 13 ψηφία.
EAN 8: European-Article-Number, με 8 ψηφία.
EAN 5: Πρόσθετος στον ISBN κώδικας με την τιμή.
EAN 2: Πρόσθετος για εφημερίδες.
ISBN: International Standard Book Number (Διεθνής Πρότυπος Αριθμός Βιβλίου).
ISSN: International Standard Serial Number (Διεθνής Πρότυπος Αριθμός Σειρών, για περιοδικές εκδόσεις).
UPC A: Universal Product Code, με 12 ψηφία (ΗΠΑ).
UPC E: Universal Product Code, με 6 ψηφία (ΗΠΑ).
Code 39: Γνωστός και ως Code 3 ή 9 (Αριθμοί, κεφαλαία γράμματα και _. *$/+%).
Code 39 Extended: Σετ με χαρακτήρες Full ASCII, επίσης γνωστός ως Code 3 ή 9 Extended.
Codebar: Αριθμητικός κώδικας. Συνήθως χρησιμοποιείται για ιατρικό εξοπλισμό.
Code 25: Αριθμητικός κώδικας.
Interleaved Code 25: Αριθμητικός κώδικας, πιο συμπαγής από τον Code 25.
POSTNet: Αριθμητικός κώδικας. Χρησιμοποιείται από τα ταχυδρομικά γραφεία.
Post 2/5: Αριθμητικός κώδικας. Γνωστός και ως as Identcode ή Leitcode.
Code93: Σετ με χαρακτήρες Full ASCII.
Plessey: Αριθμοί και χαρακτήρες A έως F.
PDF 417: 2D σετ με χαρακτήρες full ASCII.
Code11: Αριθμοί και ‘-‘.
PLANET: Postal Alpha Numeric Encoding Technique, χρησιμοποιείται για ταχυδρομικές υπηρεσίες στις ΗΠΑ.
4State: Χρησιμοποιείται για ταχυδρομικές υπηρεσίες στην Αυστραλία, Καναδά, Μ. Βρετανία, Σιγκαπούρη.
ITF-14: Χρησιμοποιείται για την επισήμανση χαρτοκιβωτίων και παλετών.
EAN-14: EAN-128 για την επισήμανση εμπορικών αγαθών.
DataMatrix: 2D σετ με χαρακτήρες full ASCII.
QR Code: Quick Response Code (Κώδικας Ταχείας Ανταπόκρισης) είναι η εμπορική ονομασία ενός τύπου barcode που σχεδιάστηκε αρχικά για την αυτοκινητοβιομηχανία στην Ιαπωνία. Ένας QR Code χρησιμοποιεί τέσσερις τυποποιημένους τρόπους κωδικοποίησης (αριθμητικό, αλφαριθμητικό, byte / δυαδικό και kanji) για την αποτελεσματική αποθήκευση δεδομένων. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν επεκτάσεις.
IATA: Χρησιμοποιείται από την αεροπορική βιομηχανία.
USPS Intelligent Mail: US Postal Service Intelligent Mail Barcode. Συνδυάζει τους διαθέσιμους κωδικούς POSTNET και PLANET Code καθώς και άλλες πληροφορίες σε ένα barcode.

Το branding είναι ένα σύνολο διαδικασιών, υπηρεσιών και δράσεων που αφορούν στην επινόηση, το κτίσιμο, την καλλιέργεια και την ανάπτυξη της ταυτότητας (του brand) ενός προϊόντος, μιας υπηρεσίας, ενός οργανισμού, μιας προσωπικότητας, μιας ιδέας, μιας πόλης, ενός τόπου, μιας χώρας.

Για το branding έχουν γραφτεί χιλιάδες άρθρα και εκατοντάδες βιβλία. Οι πληροφορίες που θα βρείτε εδώ είναι σταγόνα στον ωκεανό. Θεωρείται ως ο θεμέλιος λίθος του marketing. Χρησιμοποιεί στοιχεία και μεθόδους από πολλές επιστήμες όπως είναι η ψυχολογία, η κοινωνιολογία, η στατιστική, η οικονομία, η γλωσσολογία. Χρησιμοποιεί τέχνες όπως η φωτογραφία, η ζωγραφική, η γραφιστική, η μουσική, η λογοτεχνία, ο κινηματογράφος, ο χορός, το θέατρο. Χρησιμοποιεί τεχνολογίες όπως οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, οι γραφικές τέχνες, η βιομηχανία συσκευασίας. Χρησιμοποιεί εργαλεία όπως η διαφήμιση, οι έρευνες αγοράς. Χρησιμοποιεί μέσα όπως τα έντυπα, τα μέσα ενημέρωσης, οι δημόσιοι αλλά και οι ιδιωτικοί χώροι.

Το branding έχει διαδικασίες και βήματα που, χωρίς απαραίτητα να κοστίζουν, μπορεί να βοηθήσουν ακόμη και μικρές επιχειρήσεις να δουν τα έσοδα και τον κύκλο εργασιών τους να αυξάνουν θεαματικά. Τέτοια βήματα μπορεί να είναι στην κατεύθυνση της χωροθέτησης του brand, της ονομασίας του προϊόντος ή της υπηρεσίας, της σχεδίασης της συσκευασίας, της εμπειρίας του brand κατά την επαφή με τον πελάτη κ.λπ.

Μερικές από τις βασικές έννοιες του branding:

Advertising, Διαφήμιση. Είναι η τοποθέτηση ανακοινώσεων και μηνυμάτων σε χρόνο ή χώρο από επιχειρήσεις, μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, κυβερνητικούς οργανισμούς ή άτομα που επιδιώκουν να ενημερώσουν ή / και να πείσουν τα μέλη μιας συγκεκριμένης αγοράς-στόχου ή ενός κοινού σχετικά με τα προϊόντα, τις υπηρεσίες ή τις ιδέες τους.

Advertising agency, Διαφημιστικό γραφείο. Είναι μια επιχείρηση που παρέχει μια ποικιλία υπηρεσιών εμπορικής επικοινωνίας σε πελάτες που αναζητούν υποστήριξη στις δραστηριότητες μάρκετινγκ. Ένα διαφημιστικό γραφείο σε πλήρη ανάπτυξη, συμμετέχει στον σχεδιασμό και τη διαχείριση διαφημιστικών εκστρατειών, όπως ο καθορισμός διαφημιστικών στόχων, η ανάπτυξη στρατηγικών επικοινωνίας, η ανάπτυξη και παραγωγή μηνυμάτων στα μέσα ενημέρωσης και ο συντονισμός παρόμοιων δραστηριοτήτων όπως οι προωθητικές ενέργειες πωλήσεων και οι δημόσιες σχέσεις. Ένα εξειδικευμένο διαφημιστικό γραφείο συνήθως επικεντρώνεται σε συγκεκριμένες υπηρεσίες όπως π.χ. η ανάπτυξη και η παραγωγή διαφημιστικών μηνυμάτων για τα μέσα ενημέρωσης.

Art director (εικαστικός διευθυντής). Στον κόσμο της διαφήμισης είναι το πρόσωπο ενός διαφημιστικού γραφείου που έχει τη γενική ευθύνη για την απεικόνιση των ιδεών της διαφήμισης.

Artwork. Το εικαστικό έργο που αναφέρεται σε οποιαδήποτε απεικόνιση, όπως σχέδιο, εικονογράφηση, ζωγραφική ή φωτογραφία, που χρησιμοποιείται στην παραγωγή της διαφημιστικής εικόνας. Συχνά αναφέρεται ως εικαστικό ή μακέτα. Μια συγγενής λέξη που χρησιμοποιείται είναι το layout που σημαίνει την διάταξη των στοιχείων ενός ολοκληρωμένου εικαστικού σχεδίου.

Brand. Ο όρος είναι γνωστός περισσότερο ως μάρκα αλλά αυτή η λέξη δεν μεταφέρει με επιτυχία στα ελληνικά όλη τη σημασία της λέξης. Το brand είναι ένα όνομα, όρος, σχέδιο, σύμβολο ή οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό με το οποίο ταυτίζεται ένα προϊόν ή μια υπηρεσία και το διαφοροποιεί από τα άλλα της αγοράς. Σύμφωνα με έναν άλλο ορισμό, το brand είναι ένα άυλο περιουσιακό στοιχείο το οποίο αποσκοπεί στη δημιουργία διακριτών εικόνων και συσχετίσεων στο μυαλό των ενδιαφερομένων, δημιουργώντας έτσι οικονομικές αξίες και οφέλη.

Brand (από την αρχαία σκανδιναβική λέξη brandr) κυριολεκτικά σημαίνει, το κάψιμο, το μαρκάρισμα, το σημάδεμα, το στίγμα, και προέρχεται από την αμερικάνικη Δύση όπου οι κτηνοτρόφοι, χρησιμοποιούσαν μια πυρωμένη σιδερένια σφραγίδα (branding iron), για να αποτυπώνουν (μαρκάρουν) στο δέρμα των ζώων το σήμα που τα αναγνωρίζει ως ιδιοκτησία τους.

Σύμφωνα με τον ορισμό της Wikipedia, brand είναι ένα σύνολο μεθόδων μάρκετινγκ και επικοινωνίας που βοηθούν στο να διακρίνεται ένα προϊόν ή μια εταιρεία από τους ανταγωνιστές της και να δημιουργεί μια μόνιμη εντύπωση στο μυαλό των πελατών. Τα βασικά συστατικά ενός brand περιλαμβάνουν την ταυτότητα του, την επικοινωνία του, την αναγνωρισιμότητα του, την εμπιστοσύνη σ’ αυτό και τις διάφορες στρατηγικές διαχείρισής του. Σύμφωνα με τους κανόνες του marketing, ένα brand για να είναι αναγνωρίσιμο και πετυχημένο θα πρέπει να έχει αρχές, διαστάσεις, χαρακτηριστικά, δύναμη και αποτελεσματικότητα.

Brand awareness. Αναγνωρισιμότητα του brand. Είναι το ποσοστό ενός πληθυσμού που γνωρίζει ένα brand. Η έρευνα για την αναγνωρισιμότητα συνήθως χρησιμοποιεί ερωτήσεις προς τους καταναλωτές του τύπου «έχετε ακούσει για την Mercedes;» ή «ποιές μάρκες αυτοκινήτων σου έρχονται στο νου;«.

Brand choice. Ένας από τους δείκτες της δύναμης ενός brand στις καρδιές και στο μυαλό των καταναλωτών είναι η προτίμηση ή η επιλογή του brand. Στις σχετικές μετρήσεις προϋποτίθεται ότι υπάρχει ισότητα στην τιμή και την διαθεσιμότητα μεταξύ των συγκρινόμενων προϊόντων.

Brand differentiation. Είναι η διαφοροποίηση του brand από τον ανταγωνισμό. Επιδιώκεται με διαφημιστική εκστρατεία της οποίας το κεντρικό μήνυμα αποσκοπεί να ξεχωρίσει το προϊόν από τα ομοειδή του ανταγωνισμού. Συνήθως γίνεται με επίδειξη αποδείξεων ή με ένα ισχυρισμό που μόνο το συγκεκριμένο προϊόν μπορεί να κάνει ή προβάλλοντας ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του προϊόντος.

Brand equity. Είναι η αξία ενός brand όπως απορρέει από την αντίληψη, την ιδέα που έχει σχηματιστεί στο μυαλό του καταναλωτή για το συγκεκριμένο προϊόν. Ένα brand στο πέρασμα του χρόνου ταυτίζεται με την εκπλήρωση μιας υπόσχεσης ποιότητας, αποτελεσματικότητας ή άλλης ιδιότητας. Αυτή η αξία είναι εξαιρετικά σημαντική για ένα brand αλλά δύσκολο να κατακτηθεί. Μπορεί να δικαιολογήσει μια υψηλότερη τιμή για το προϊόν ή να στηρίξει την επέκταση του brand σε νέα προϊόντα.

Brand loyalty. Είναι η αφοσίωση του καταναλωτή σε ένα brand. Αγοράζει το ίδιο brand συνεχώς με την πάροδο του χρόνου, αντί να δοκιμάζει άλλα brand της ίδιας κατηγορίας προϊόντων.

Brand name. Είναι το όνομα του brand, δηλαδή το τμήμα ενός brand που μπορεί να διαβαστεί ή να ειπωθεί. Περιλαμβάνει γράμματα, αριθμούς ή λέξεις. Σε αντιπαραβολή, το trademark μπορεί να περιλαμβάνει περισσότερα χαρακτηριστικά του brand.

Consumer, Καταναλωτής. Με αυτόν τον όρο εννοούμε την ιδιότητα που έχει ένας πολίτης ως ο τελικός χρήστης ενός προϊόντος ή μιας υπηρεσίας. Ο όρος χρησιμοποιείται και για να περιγράψει τον «λήπτη απόφασης» (decision maker) για την αγορά ενός προϊόντος ή μιας υπηρεσίας, δεδομένου ότι π.χ. μια μητέρα αγοράζει κάποια προϊόντα των οποίων τελικός χρήστης είναι το παιδί της. Ο όρος καταναλωτής είναι διαφορετικός από τον όρο πελάτης (customer), ο οποίος περιγράφει τον ιδιώτη, την επιχείρηση ή τον οργανισμό που βεβαιωμένα αγοράζει ή πρόκειται να αγοράσει προϊόντα ή υπηρεσίες από μια επιχείρηση.

Copywriting. Μπορεί να αποδοθεί στα ελληνικά ως κειμενογραφία. Είναι η πράξη της σύνταξης κειμένου με σκοπό τη διαφήμιση ή άλλους σκοπούς του branding. Ο copywriter (κειμενογράφος) είναι ο επαγγελματίας που βοηθά στη δημιουργία αυτών των ιδεών και των μηνυμάτων και στη συνέχεια γράφει τις λέξεις, τις φράσεις, το κείμενο. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι κείμενα φυλλαδίων, κείμενα ιστοτόπων, στίχοι τραγουδιών, κείμενα διαλόγων, άρθρα, προωθητικά κείμενα σε συσκευασίες, διαφημιστικές φράσεις, επιστολές, μηνύματα κ.ά.. Οι copywriters απασχολούνται είτε σε διαφημιστικά γραφεία συνεργαζόμενοι με τους art directors, είτε σε ειδικά γραφεία copywriting όπου εκτός των άλλων μπορεί να κάνουν επιμέλεια και τεκμηρίωση κειμένων, διαχείριση μέσων κοινωνικής δικτύωσης και βελτιστοποίηση μηχανών αναζήτησης (search engine optimization).

Design. Στα αγγλικά σημαίνει τη δημιουργία ενός σχεδίου ή μιας διαδικασίας για την κατασκευή ενός αντικειμένου ή ενός συστήματος. Μπορεί να αφορά είτε στη γραφιστική, μόδας, αρχιτεκτονική, διακόσμησης, βιομηχανική κ.λπ. σχεδίαση, είτε στο σχεδιασμό με την έννοια της κατάστρωσης ενός σχεδίου (πλάνου).

Labeling. Είναι η εφαρμογή της ετικέτας σε ένα προϊόν, δηλαδή η εμφάνιση πληροφοριών σχετικά με το προϊόν πάνω στη συσκευασία του. Η ετικέτα είναι ένα φύλλο από χαρτί, πλαστικό, ύφασμα, μέταλλο ή άλλο υλικό που είναι στερεωμένο στην επιφάνεια ενός περιέκτη ή ενός προϊόντος σε εμφανές σημείο, πάνω στο οποίο υπάρχουν τυπωμένες πληροφορίες ή σύμβολα σχετικά με το προϊόν. Οι πληροφορίες αυτές μπορεί επίσης να είναι τυπωμένες απευθείας στον περιέκτη ή το προϊόν. Η ετικέτα μπορεί να περιλαμβάνει την εμπορική ονομασία του προϊόντος, την ονομασία του brand, την καταγωγή του, την χώρα κατασκευής, τα στοιχεία του κατασκευαστή ή του διακινητή, οδηγίες αποθήκευσης και διατήρησης, οδηγίες χρήσης, οδηγίες ασφαλούς απόρριψης, προειδοποιήσεις για κινδύνους από τη χρήση του προϊόντος, χαρακτηριστικά του προϊόντος, πίνακα περιεχομένων, πιστοποιητικά προδιαγραφών, barcode κ.ά.. Προκειμένου για τρόφιμα, θα πρέπει να περιλαμβάνουν ημερομηνία λήξης, πίνακες συστατικών, πίνακες διατροφικής αξίας κ.ά.. Για όλους σχεδόν τους τύπους καταναλωτικών και βιομηχανικών προϊόντων, ο τύπος, η έκταση και η μορφή των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται από μια ετικέτα διέπονται από σχετικούς νόμους ασφάλειας και ενημέρωσης του καταναλωτή. Ειδικά για τρόφιμα, φάρμακα, για επικίνδυνες ύλες και συσκευές, η διεθνής, ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία είναι εκτενής και ελέγχεται τακτικά από κρατικές υπηρεσίες.

Logotype. Είναι το λογότυπο (ή ο λογότυπος) από τις ελληνικές λέξεις λόγος και τύπος. Είναι πολύ διαδεδομένη και η συντομογραφία logo. Πρόκειται για την γραφιστική απεικόνιση ενός brand και πιο συγκεκριμένα ενός trademark, δηλαδή ενός εμπορικού σήματος. Είναι ένα έμβλημα ή σύμβολο που συνήθως περιλαμβάνει γράμματα ή/και αριθμούς και ειδικούς χαρακτήρες και μπορεί να συνοδεύεται ή να συνδυάζεται με μια εικόνα. Τα χρώματα παίζουν μεγάλο ρόλο σε ένα λογότυπο αν και θα πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε ασπρόμαυρη ή μονόχρωμη απεικόνιση χωρίς να χάνει την αναγνωρισιμότητά του. Καθώς το λογότυπο είναι η κεντρική εικόνα που ταυτοποιεί ένα brand και δεν είναι σωστό να αλλάζει συχνά, η σχεδίασή του είναι ένας πολύ σημαντικός τομέας της γραφιστικής. Ένα επιτυχημένο λογότυπο θα πρέπει να είναι όσο πιο απλό και εύληπτο γίνεται και ταυτόχρονα να μεταδίδει στο μυαλό ένα μεγάλο μέρος από την ταυτότητα του brand.

Marketing. Το μάρκετινγκ, είναι η οργανωμένη προσπάθεια μίας επιχείρησης (ή ενός οργανισμού) να ικανοποιήσει τις ανάγκες και τις επιθυμίες των καταναλωτών με απώτερο σκοπό την βελτίωση των κερδών της. Με εργαλεία όπως η έρευνα αγοράς και το branding, η επιχείρηση προσπαθεί, να αντιστοιχίσει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που παράγει με τον πελάτη που τα χρειάζεται ή τα επιθυμεί, να του τα γνωστοποιήσει μέσω της διαφήμισης και των προωθητικών ενεργειών και να τα καταστήσει διαθέσιμα μέσα από τα κανάλια διανομής, στην τιμή που θα πρέπει να πωλούνται. Βασικός στόχος του μάρκετινγκ είναι οι επαναλαμβανόμενες πωλήσεις, γι’ αυτό, τα στελέχη μάρκετινγκ μίας επιχείρησης προσπαθούν να δημιουργήσουν μία μακροχρόνια σχέση με τον πελάτη προσφέροντας στα προϊόντα τους αξία υψηλότερη από τα αντίστοιχα του ανταγωνισμού. Τα κύρια στοιχεία μάρκετινγκ είναι τα λεγόμενα 4 P (Product, Price, Place, Promotion), δηλαδή το προϊόν, η τιμή του, ο τόπος πώλησης και η προώθησή του.

Media. Είναι τα διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μεταφορά διαφημιστικών μηνυμάτων σε δυνητικά ακροατήρια ή σε αγορές-στόχους για προϊόντα, υπηρεσίες, οργανισμούς ή ιδέες. Αυτά τα μέσα περιλαμβάνουν εφημερίδες, περιοδικά, διαφημίσεις με ταχυδρομικές επιστολές, έντυπους οδηγούς προϊόντων, ραδιόφωνο, τηλεοπτικές εκπομπές, εξωτερική διαφήμιση, διαφήμιση σε οχήματα κ.λπ.

Packaging. Είναι η συσκευασία, δηλαδή η διαδικασία με την οποία δημιουργούνται οι περιέκτες που χρησιμοποιούνται για την προστασία, προώθηση, μεταφορά και αναγνώριση των προϊόντων. Το είδος της συσκευασίας μπορεί να είναι γυάλινη ή πλαστική φιάλη, πλαστική μεμβράνη, μεταλλικό κουτί, χάρτινο κουτί, πλαστικό κουτί κ.ά.. Μπορεί να είναι πρωτογενές (περιέχει το προϊόν), δευτερογενές (περιέχει μία ή περισσότερες πρωτογενείς συσκευασίες) ή τριτογενές (περιέχει μία ή περισσότερες δευτερεύουσες συσκευασίες). Η σχεδίαση της συσκευασίας είναι ένα βασικό κομμάτι του branding. Στις μέρες μας έχει αναχθεί σε τεχνολογική επιστήμη και τέχνη. Η ίδια η βιομηχανία της συσκευασίας είναι ένας από τους μεγαλύτερους τομείς της οικονομίας παγκοσμίως, ενώ το μεγαλύτερο και δυσκολότερο στη διαχείριση μέρος των απορριμμάτων αποτελείται από συσκευασίες.

Product. Το προϊόν, αποτελείται από μια δέσμη χαρακτηριστικών (γνωρίσματα, λειτουργίες, οφέλη και χρήσεις), συνήθως πρόκειται για ένα μείγμα με υλική και άυλη υπόσταση, που μπορεί να σχεδιαστεί, να παραχθεί, να ανταλλαχθεί (να πωληθεί) και να χρησιμοποιηθεί. Ένα προϊόν μπορεί να είναι μια ιδέα, ένα αγαθό ή μια υπηρεσία, ή οποιοσδήποτε συνδυασμός των τριών.

Promotion. Είναι η προώθηση του προϊόντος. Στο μάρκετινγκ, η προώθηση αναφέρεται σε κάθε είδους επικοινωνία μάρκετινγκ που χρησιμοποιείται για να ενημερώσει ή να πείσει το κοινό-στόχο σχετικά με τα σχετικά πλεονεκτήματα ενός προϊόντος, μιας υπηρεσίας, ενός brand. Ο στόχος της προώθησης είναι να αυξηθεί η συνειδητοποίηση, να δημιουργηθεί ενδιαφέρον, να δημιουργηθούν πωλήσεις ή να δημιουργηθεί εμπιστοσύνη στο brand. Είναι ένα από τα τέσσερα βασικά στοιχεία του μείγματος μάρκετινγκ (προϊόν, τιμή, τόπος, προώθηση).

Slogan. Είναι το προφορικό ή γραπτό μέρος ενός διαφημιστικού μηνύματος, συνήθως μια σύντομη φράση, που συνοψίζει την κύρια ιδέα σε λίγες λέξεις που χαράζονται εύκολα στη μνήμη.

Trademark. Αποδίδεται ορθώς στα ελληνικά ως εμπορικό σήμα και μπορεί να είναι ένα όνομα, ένα σήμα ή ακόμα και ένας χαρακτήρας (ζώο, καρικατούρα κ.ά) ή ένας συνδυασμός από αυτά, που μπορεί να προστατευτεί νομικά. Το εμπορικό σήμα χαρακτηρίζει ένα προϊόν, μια υπηρεσία, μια επιχείρηση, έναν οργανισμό κ.λπ. διαφοροποιώντας το από τα άλλα ομοειδή. Με αυτόν τον τρόπο το εμπορικό σήμα βοηθά στην προώθηση του προϊόντος και στην προστασία του από απομιμήσεις. Το εμπορικό σήμα μπορεί να κατοχυρωθεί νομικά για περισσότερη προστασία και αποκλειστική χρήση. Το κατοχυρωμένο εμπορικό σήμα συνήθως συνοδεύεται από την ένδειξη (R) που σημαίνει registered. Το εμπορικό σήμα που δεν είναι επίσημα κατοχυρωμένο μπορεί να συνοδευτεί από την ένδειξη (ΤΜ).

 

Πηγές:
American Marketing Association
Wikipedia
«Brand, η στρατηγική», Μιχαήλ Ναλμπάντης, Φερενίκη 2013
«Λεξικό Marketing», Γιώργος Κουρμούσης, Interbooks 1992

Δείτε στην παρακάτω παρουσίαση τι είναι το χρώμα και πως ο εγκέφαλός μας το αντιλαμβάνεται, τι είναι ο χρωματικός κύκλος και πως μας βοηθά να οργανώσουμε τα χρώματα, ποια χρωματικά πρότυπα και συστήματα χρησιμοποιεί η βιομηχανία οπτικής επικοινωνίας, ποιες είναι οι κατάλληλες ρυθμίσεις στον υπολογιστή ώστε να βλέπουμε στην οθόνη και να τυπώνουμε στον εκτυπωτή σωστά τα χρώματα, λίγα στοιχεία για την ψυχολογία του χρώματος και τέλος, μερικές πρακτικές συμβουλές να συνδυάζετε τα χρώματα αρμονικά μεταξύ τους:

Color by Μetrographics

Το χαρτί είναι η πιο διαδεδομένη μορφή επιφάνειας στην οποία μπορούμε να γράψουμε, να σχεδιάσουμε ή να τυπώσουμε κείμενα και εικόνες. Η ρίζα της ελληνικής λέξης «χαρτί» ή «χάρτης» προέρχεται από την πρακτική της χάραξης της γραφής πάνω σε υλικά όπως η πέτρα. Η αγγλική λέξη «paper» προέρχεται από την λέξη πάπυρος.

Από τον πάπυρο, την πρώιμη μορφή του χαρτιού πριν περίπου 5.000 χρόνια στην Αίγυπτο, μέχρι σήμερα, το χαρτί δεν έχει πάψει να παράγεται από την ίδια πρώτη ύλη, τις φυτικές ίνες αλλά και περίπου την ίδια τεχνική. Πρόκειται για επάλληλες λεπτές στρώσεις πολτού χαρτόμαζας που αποτελείται από νερό και φυτικές ίνες. Αρχικά απλώνεται σε επίπεδα κόσκινα ώστε να αποκτήσει το επιθυμητό πάχος και μορφή. Εκεί αφαιρείται το μεγαλύτερο μέρος της υγρασίας και κατόπιν πιέζεται περνώντας από κυλίνδρους για να αποκτήσει λεία επιφάνεια σχηματίζοντας το χαρτί.

Η χαρτόμαζα, ανάλογα με τον τρόπο διαχωρισμού των ινών που μπορεί να είναι μηχανικός ή χημικός, διακρίνεται σε μηχανική (χαρτιά εφημερίδων), ημιχημική (χαρτιά εφημερίδων, περιοδικών, χαρτόνια, συσκευασίας, οικιακά κ.λπ.), χημική (χαρτιά γραφής, περιοδικών, εκτυπώσεων επιχρισμένα ή όχι, χαρτόνια, συσκευασίας, κ.λπ.) και ανακυκλωμένη (χαρτιά εφημερίδων, γραφής, συσκευασίας, χαρτόκουτες, οικιακά κ.λπ.)

Στους αιώνες που μεσολάβησαν για την κατασκευή του χαρτιού χρησιμοποιήθηκαν διάφορες πηγές φυτικών ινών μεταξύ των οποίων και τα κουρέλια από υφάσματα. Σήμερα η χαρτοβιομηχανία την λαμβάνει κυρίως από καλλιεργημένα δένδρα όπως κωνοφόρα, λεύκες, ευκαλύπτους, ακακίες κ.ά., αλλά και από βαμβάκι, καλάμια, κάνναβη, λινάρι, ριζοκάλαμο κ.ά. Η σύγχρονη παραγωγική διαδικασία περιλαμβάνει ποικίλες μεθόδους επεξεργασίας της χαρτόμαζας και της επιφάνειας του χαρτιού, όπως λεύκανση, χρωματισμός, λείανση, δημιουργία υφών, επίστρωση κ.ά.

Σήμερα η χρήση του χαρτιού παραμερίζεται σε μεγάλο βαθμό από την χρήση των οθονών του υπολογιστή, της τηλεόρασης και του κινητού. Για αρκετά είδη χαρτιού έχει περιοριστεί η παραγωγή και οι αλλαγές στη βιομηχανία χάρτου είναι μεγάλες. Αυτό φέρνει έλλειψη σε ορισμένα είδη χαρτιού και ανακατατάξεις στις τιμές. Ωστόσο, αν και η επικράτηση της ψηφιοποίησης των εγγράφων και του διαδικτύου έχει περιορίσει αισθητά τη χρήση του χαρτιού, το τέλος του δεν φαίνεται στον ορίζοντα.

 

Βασικά είδη χαρτιών εκτύπωσης:

Χαρτιά εφημερίδων.
Διατίθενται κυρίως σε ρολά και κατασκευάζονται συνήθως από μηχανική ή ανακυκλωμένη χαρτόμαζα. Είναι χαμηλού βάρους και πάχους και έχουν ακατέργαστη ή ελαφρώς κατεργασμένη (calendered) επιφάνεια.

Χαρτιά περιοδικών.
Διατίθενται κυρίως σε ρολά και κατασκευάζονται από μηχανική, ανακυκλωμένη ή και ανάμεικτη χαρτόμαζα. Είναι χαμηλού βάρους και πάχους, έχουν υποστεί λεύκανση και μπορεί να έχουν επεξεργασμένη ή επιχρισμένη επιφάνεια.

Χαρτιά γραφής.
Κυκλοφορούν κυρίως σε φύλλα και κατασκευάζονται από χημική χαρτόμαζα. Δεν είναι επιχρισμένα, έχουν επεξεργασμένη επιφάνεια και προορίζονται κυρίως για βιβλία, τετράδια, επιστολόχαρτα, φωτοαντίγραφα, λογιστικά έντυπα, σημειωματάρια κ.ά. Στην αγγλική γλώσσα αναφέρονται ως uncoated.

Χαρτιά επιχρισμένα.
Κυκλοφορούν κυρίως σε φύλλα και κατασκευάζονται από χημική χαρτόμαζα που έχει δεχτεί στην επιφάνεια ένα, δύο, τρία ή τέσσερα επιχρίσματα με καολίνη, ανθρακικό ασβέστιο και άλλα υλικά ώστε να αποκτήσει ομαλότητα και στιλπνότητα. Κατάλληλα για κάθε είδους εκτύπωση, διαφημιστικά, ετικέτες και άλλα έντυπα. Στην αγγλική γλώσσα αναφέρονται ως coated και μπορεί να είναι illustration ή velvet, ανάλογα με την στιλπνότητα.

Χαρτιά συσκευασίας.
Μπορεί να είναι οποιασδήποτε επεξεργασίας χαρτί με κριτήριο την αντοχή του και την προστασία που παρέχει στο περιεχόμενο.

Χαρτόνια.
Μπορεί να είναι οποιασδήποτε επεξεργασίας χαρτί με μεγάλο πάχος και βάρος. Χρησιμοποιούνται κυρίως για εκτύπωσης καρτών, εξωφύλλων, folders, κουτιών κ.ά.

Ειδικά χαρτιά.
Σε αυτήν την κατηγορία υπάρχουν πολλά είδη χαρτονιών και χαρτιών σε διάφορα πάχη, χρώματα και υφές που προορίζονται κυρίως για προσκλητήρια, πολυτελή έντυπα και εκδόσεις.

 

Χαρακτηριστικά του χαρτιού:

Το σχήμα.
Στα χαρτιά που διατίθενται σε φύλλα (και όχι σε ρολό), το σχήμα του χαρτιού ακολουθεί πρότυπα που διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Στην Ευρώπη και στις περισσότερες χώρες του κόσμου (εκτός ΗΠΑ, Καναδά, Μεξικό κ.ά.) χρησιμοποιούνται κυρίως οι σειρές του προτύπου ISO 216. Στην ελληνική αγορά έχουν επικρατήσει οι σειρές Α (Α1 = 610×860 χιλ.) και Β (Β1=700×1000 χιλ.).

Το βάρος.
Υπολογίζεται σε γραμμάρια ανά 1 τετραγωνικό μέτρο (g/m²). Π.χ. χαρτί 80g (ή 80g/m²).

Το πάχος.
Μετριέται σε μικρά (μm), δηλαδή σε χιλιοστά του χιλιοστού. Π.χ. ένα χαρτί γραφής 80g έχει πάχος περίπου 100 μm.. Ένα επιχρισμένο χαρτί (coated paper) με τό ίδιο βάρος έχει πάχος περίπου 70 μm.

Το ειδικό βάρος.
Μετριέται σε κυβικά εκατοστά ανά γραμμάριο βάρους (m³/g).

Φωτεινότητα (Brightness).
Είναι ο βαθμός ανάκλασης του προσπίπτοντος φωτός στην επιφάνεια του χαρτιού. Όσο πιο λεία ή πιο γυαλιστερή είναι η επιφάνεια τόσο μεγαλύτερη είναι η λαμπρότητα. Τα περισσότερα λευκά χαρτιά ανακλούν 60%-90% του φωτός.

Λευκότητα (Whiteness).
Αναφέρεται στο βαθμό στον οποίο το χαρτί αντανακλά εξίσου το φως όλων των μηκών κύματος σε όλο το ορατό φάσμα. Στην πράξη πρόκειται για την αίσθηση κιτρινίσματος, γκριζάδας ή άλλης ελαφρά απόχρωσης που μπορεί να έχει ένα χαρτί, εκ κατασκευής ή λόγω ηλικίας.

Αδιαφάνεια (Opacity)
Περιγράφει την ποσότητα φωτός που μπορεί να διαπεράσει το χαρτί. Χαρτιά με χαμηλό βαθμό αδιαφάνειας είναι πιο ακατάλληλα για την εκτύπωση και από τις δύο όψεις.

Υγρασία.
Το χαρτί είναι ευαίσθητο στην υγρασία (υδρόφιλο) και πρέπει να αποθηκεύεται σωστά. Χαρτιά με υψηλό ποσοστό υγρασίας είναι ακατάλληλα για την εκτύπωση. Το ιδανικό ποσοστό υγρασίας του χαρτιού είναι περίπου 5%.

Τα «νερά».
Το χαρτί εκ κατασκευής αποτελείται από διασταυρωμένες μακριές και κοντές ίνες. Τα «νερά» είναι η κατεύθυνση των μακρύτερων ινών που αποτελούν το χαρτί. Κατά κανόνα οι μακρύτερες ίνες είναι παράλληλες με την μεγάλη διάσταση του αρχικού φύλλου. Η κατεύθυνση των ινών παίζει μεγάλο ρόλο στο δίπλωμα του χαρτιού.

Ίνες.
Τα χαρτιά, ανάλογα με την ποιότητά τους, μπορεί να έχουν ίνες που προεξέχουν από την επιφάνεια και καθίστανται προβληματικά στην εκτύπωση καθώς αποκολλώνται, ιδίως κατά την εκτύπωση offset με υγρά μελάνια.

Ομαλότητα.
Είναι ο βαθμός λειότητας ή τραχύτητα της επιφάνειας του χαρτιού. Τραχιά χαρτιά δεν έχουν καλή απόδοση στην εκτύπωση. Πολύ λεία χαρτιά ενδέχεται να κολλήσουν μεταξύ τους κατά την στoίβαξη και την τροφοδοσία κατά την εκτύπωση. Ορισμένα είδη χαρτιών μπορεί να έχουν εκ κατασκευής ανώμαλη επιφάνεια αλλά αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με την τραχύτητα.

Ελαστικότητα.
Είναι ο βαθμός δυσκαμψίας. Αν είναι χαμηλός, το χαρτί τείνει να λυγίζει δημιουργώντας προβλήματα κατά την εκτύπωση.

Στιλπνότητα.
Είναι ο βαθμός γυαλάδας της επιφάνειας του χαρτιού. Χονδρικά μπορούμε να χωρίσουμε τα χαρτιά σε matt, silk, gloss και high gloss. Τα επιχρισμένα χαρτιά μπορεί να έχουν οποιαδήποτε από αυτές τις στιλπνότητες. Τα μη επιχρισμένα κατά κανόνα είναι matt ή silk, ανάλογα με την επεξεργασία που έχουν δεχτεί.

 

Περιβαλλοντικά ζητήματα.

Η παραγωγή και η χρήση χαρτιού έχει αρκετές επιπτώσεις στο περιβάλλον, που έχουν να κάνουν με την αποδάσωση, τη ρύπανση του αέρα, την ρύπανση και την κατανάλωση νερού, την δημιουργία απορριμμάτων, τη ρύπανση με ενώσεις χλωρίου, θείου και διοξινών κ.ά. Ευτυχώς οι επιπτώσεις αυτές βαίνουν μειούμενες τα τελευταία χρόνια.

• Η παγκόσμια κατανάλωση χαρτιού αυξήθηκε κατά πολύ τις τελευταίες δεκαετίες με αποτέλεσμα κάποια στιγμή την αύξηση της αποδάσωσης, με περίπου το 35% των κομμένων δέντρων να χρησιμοποιείται για την παραγωγή χαρτιού. Σήμερα, οι περισσότερες εταιρείες χαρτιού καλλιεργούν δέντρα για να βοηθήσουν στην διατήρηση των δασών. Η υλοτόμηση παλαιών δασών αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 10% του χαρτοπολτού.

• Τα απορρίμματα χαρτιού αντιπροσωπεύουν ένα πολύ μεγάλο μέρος των συνολικών αποβλήτων (έως 40% στις ΗΠΑ). Ωστόσο, το χαρτί δεν έχει τις επιπτώσεις που έχει το πλαστικό ή άλλα απορρίμματα και ένα μεγάλο μέρος του οδηγείται στην ανακύκλωση. Πάνω από το 50% του χαρτιού που παράγεται προέρχεται από την ανακύκλωση.

• Η λεύκανση του χαρτοπολτού με χλώριο απελευθερώνει στο περιβάλλον μεγάλες ποσότητες χλωριωμένων οργανικών ενώσεων, συμπεριλαμβανομένων των χλωριωμένων διοξινών. Οι διοξίνες αναγνωρίζονται ως επίμονοι περιβαλλοντικοί ρύποι, που ρυθμίζονται διεθνώς από τη Σύμβαση της Στοκχόλμης. Είναι εξαιρετικά τοξικές και οι επιπτώσεις στην υγεία για τον άνθρωπο περιλαμβάνουν προβλήματα αναπαραγωγής, ανάπτυξης, ανοσίας και ορμονών. Είναι γνωστό ότι είναι καρκινογόνοι. Πάνω από το 90% της έκθεσης του ανθρώπου στις διοξίνες είναι μέσω των τροφίμων, κυρίως κρέατος, γαλακτοκομικών προϊόντων, ψαριών και οστρακοειδών, καθώς οι διοξίνες συσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα του λιπώδους ιστού των ζώων.

Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες η έρευνα στη χαρτοβιομηχανία έχει εστιάσει την προσοχή της στην ελαχιστοποίηση της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος με την χρήση ασφαλέστερων χημικών, λιγότερου νερού, ανακύκλωσης, αναδάσωσης και καλλιέργειας της πρώτης ύλης. Αυτές οι πρακτικές έχουν διεθνείς προδιαγραφές και πιστοποιούνται με πρότυπα.

Μερικές αποσαφηνίσεις για το περιβαλλοντικό αποτύπωμα του χαρτιού:

1) Το χαρτί καταστρέφει τα δάση
Όχι ακριβώς, οι περισσότερες βιομηχανίες χαρτιού και σίγουρα όλες των αναπτυγμένων χωρών, ανανεώνουν τα δέντρα που χρησιμοποιούν είτε με αναδάσωση είτε με καλλιέργεια.  Οι βιομηχανίες του χαρτιού ισχυρίζονται ότι φυτεύουν 3-4 δέντρα για κάθε ένα που κόβουν για να γίνει χαρτί. Βέβαια σε αυτόν τον ισχυρισμό δεν υπολογίζεται ότι ένα δέντρο χρειάζεται δεκαετίες για να μεγαλώσει.

2) Η παραγωγή του χαρτιού σπαταλά ενέργεια και ορυκτούς πόρους και συμβάλει στο φαινόμενο του θερμοκηπίου και στην κλιματική αλλαγή
Ναι, αλλά το ίδιο συμβαίνει με τη βιομηχανία της πληροφορικής και της επικοινωνίας (διαδίκτυο, υπολογιστές, κινητά, τηλεόραση κ.λπ.). Επίσης το χαρτί έχει ορισμένα πλεονεκτήματα: δυνητικά προέρχεται από ανανεώσιμους πόρους, εγκλωβίζει στη μάζα του διοξείδιο του άνθρακα και αν καταλήξει στη χωματερή, εκεί αποσυντίθεται βιολογικά σε πολύ σύντομο χρόνο.

3) Το ανακυκλωμένο χαρτί είναι καλύτερο για το περιβάλλον
Ναι, υπό όρους. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι το χαρτί δεν μπορεί να ανακυκλωθεί πάνω από 5-7 φορές διότι καταστρέφεται η συνοχή των ινών. Όλα τα χαρτιά είναι ανακυκλώσιμα, εκτός από αυτά που είναι επικολλημένα σε πλαστικό, όπως τα χαρτοπλαστικά κύπελα, οι συσκευασίες τετραπάκ. κ.ά.. Η διαδικασία της ανακύκλωσης έχει και αυτή επιπτώσεις στο περιβάλλον. Το ανακυκλωμένο χαρτί δεν είναι κατάλληλο για όλες τις χρήσεις και συχνά παρουσιάζει προβλήματα κατά την εκτύπωση. Ωστόσο , πάνω από το 50% της πρώτης ύλης για την παραγωγή του χαρτιού παγκοσμίως, προέρχεται από την ανακύκλωση.

Περισσότερες πληροφορίες για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις του χαρτιού:
https://en.wikipedia.org/wiki/Environmental_impact_of_paper
http://www.europarl.europa.eu/sides/getAllAnswers.do?reference=E-2006-1809&language=EL

 

Πηγές:

1) Wikipedia

2) «Χαρτί, αυτός ο πολύτιμος βοηθός», Πέτρος Βρούσαλης, A&G Paper, 2011

3) «Ιστορία του χαρτιού», Μαρίνος Βλέσσας, Μαρία Μαλακού, ΑΙΩΡΑ, 2010

Αυτό που λέμε γραμματοσειρά (font) στην γλώσσα της τυπογραφίας είναι ένα σύνολο χαρακτήρων (typefaces) ανάγνωσης με συγκεκριμένη σχεδίαση. Ένα τέτοιο σύνολο περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα αλφάβητο, μια σειρά από 10 αριθμητικά στοιχεία και μια σειρά από σημεία στίξης και άλλα σύμβολα. Σήμερα οι γραμματοσειρές στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές περιλαμβάνουν περισσότερα από ένα αλφάβητα (π.χ. λατινικό, ελληνικό, ειδικούς χαρακτήρες των ευρωπαϊκών γλωσσών, ιαπωνικό, κινεζικό κ.ά.). Ένα αρχείο γραμματοσειράς, περιλαμβάνει και άλλα χαρακτηριστικά, όπως είναι οι αποστάσεις μεταξύ των στοιχείων, των λέξεων και των αράδων.

Η «οικογένεια» γραμματοσειρών (font family) είναι μια ομάδα γραμματοσειρών με συναφή σχεδίαση που μπορεί να περιλαμβάνει κανονικούς (normal ή roman), μαύρους ή βαρείς (black ή bold) και πλαγιαστούς (italics) χαρακτήρες, αλλά και πολλές ακόμη παραλλαγές όπως λεπτούς ή λευκούς (light), στενούς (condenced), εξαιρετικά βαρείς (extra bold) κ.ά.

Η επιλογή μιας γραμματοσειράς έχει διαφορετικά κριτήρια εφόσον πρόκειται για έναν λογότυπο, για κείμενο, για βιβλίο, για ένα διαφημιστικό μήνυμα, για μια κυκλοφοριακή πινακίδα κ.ά.. Είναι μια σχετικά πολύπλοκη διαδικασία που περιλαμβάνει αρκετά τεχνικά και πολιτιστικά κριτήρια αλλά έχει να κάνει και με τον βαθμό παιδείας και αντίληψης που διαθέτει ο σχεδιαστής. Δεν είναι ασυνήθιστο να υπάρχει εμφανής αστοχία στην επιλογή γραμματοσειράς όπως π.χ. όταν χρησιμοποιούνται γοτθικού ύφους χαρακτήρες για τον λογότυπο ενός παραδοσιακού ελληνικού εστιατορίου. Το ίδιο αρνητικό αποτέλεσμα έχει συχνά και η χρήση πολλών διαφορετικών γραμματοσειρών στην ίδια σελίδα.

Οι γραμματοσειρές, ανάλογα με τον σχεδιασμό τους χωρίζονται σε κατηγορίες όπως χωρίς πατούρες (Sans Serif), με καμπυλωτές πατούρες (Serif), με ίσιες πατούρες (Slab Serif), ισοπαχείς, ανισοπαχείς, ιστορικές, καλλιγραφικές, χειρόγραφες κ.ά.:

Περί γραμματοσειρών

Σήμερα υπάρχουν πολλές χιλιάδες γραμματοσειρών που χωρίζονται σε πολλές μικρότερες κατηγορίες όπως: Φαντασίας (π.χ. κόμικ, σχολικές, κατσαρές, φθαρμένες, τρόμου, διακοσμητικές, γραφομηχανής, στένσιλ, ρετρό), εθνικού ύφους (π.χ. κινέζικου, αραβικού, μεξικάνικου, αρχαιοελληνικού, ρωσικού), τεχνοκρατικές (π.χ. τετραγωνισμένες, οθόνης LCD, επιστημονικής φαντασίας), Γοτθικές (π.χ. μεσαιωνικές, μοντέρνες, κελτικές), Χειρόγραφες (π.χ. προσωπικού χαρακτήρα, καλλιγραφίας, πινέλου, μαρκαδόρου, γκράφιτι), Επετειακές (π.χ. Χριστουγενιάτικες, πασχαλινές) κ.λπ.

 

Μερικές από τις βασικές διαστάσεις των τυπογραφικών χαρακτήρων:

Περί γραμματοσειρών

 

Μερικά από τα βασικά μέρη των τυπογραφικών χαρακτήρων:

Περί γραμματοσειρών

 

Το ζήτημα των γραμματοσειρών δεν μπορεί φυσικά να εξαντληθεί σε αυτή τη μικρή αναφορά. Η σχεδίαση και ο προγραμματισμός των γραμματοσειρών απασχολεί πολλούς επαγγελματίες σχεδόν κατ΄ αποκλειστικότητα σε όλον τον κόσμο. Αν σας ενδιαφέρει το θέμα υπάρχουν πολλές πηγές στο διαδίκτυο και αρκετή βιβλιογραφία όπου μπορείτε να ανατρέξετε για περισσότερες πληροφορίες.

Σε όλα τα επαγγέλματα, αλλά πιο πολύ σε αυτά που βρίσκονται πάντα στην αιχμή της τεχνολογίας, όσοι όροι και λέξεις μεταγράφονται αναγκαστικά από μια ξένη γλώσσα, περνούν από το φίλτρο της «πιάτσας» και είτε εξελληνίζονται συχνά με άτσαλο τρόπο είτε παραμένουν ξενικά. Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα από το χώρο του διαδικτύου, της γραφιστικής και της τυπογραφίας.

Λογότυπο. Πρόκειται για το αγγλικό «logotype» που αφού προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις λόγος και τύπος θα μπορούσε να μεταφερθεί στα ελληνικά ως «ο λογότυπος» και όχι «το λογότυπο» που τελικά επικράτησε. Η λέξη χρησιμοποιείται για να περιγράψει την σχεδιασμένη και συχνά κατοχυρωμένη, οπτική μορφή του brand, δηλαδή του ονόματος μιας επιχείρησης ή ενός προϊόντος.

Μακέτα και μακετίστας. Από το γαλλικό «maquette» που σημαίνει την συναρμογή διαφορετικών τμημάτων σε ένα τελικό αποτέλεσμα που μπορεί να είναι είτε το τρισδιάστατο μοντέλο ενός κτιρίου είτε μια δισδιάστατη σχεδίαση για τις ανάγκες της τυπογραφίας. Σήμερα χρησιμοποιείται και για να περιγράψει την δισδιάστατη σχεδίαση που χρησιμοποιείται γενικά στην έντυπη επικοινωνία. Στα αγγλικά συνηθίζεται ο όρος «artwork» ή «layout». Η έκφραση «μακετίστας» ή «μακετίστρια» χρησιμοποιείται μερικές φορές αντί του όρου «γραφίστας» ή «γραφίστρια» (ή «γραφιστής» όπως θα ήταν ίσως ορθότερο). Ο αγγλικός όρος «graphic designer», δυστυχώς δεν κατάφερε να βρει στα ελληνικά ένα αντάξιο όρο. Η «μοκέτα», που σημαίνει χαλί χωρίς περιορισμούς στις διαστάσεις, δεν έχει καμία σχέση με την «μακέτα»!

Ιστοσελίδα. Από το αγγλικό «web page» που θα μπορούσε να αποδοθεί και ως «δικτυοσελίδα». Συχνά μπερδεύεται με την «ιστιοσανίδα» και γίνεται «ιστιοσελίδα»!. Πρόκειται για αυτό που βλέπουμε στην οθόνη μας όταν επισκεπτόμαστε έναν δικτυακό τοπο (web site) μέσα από μια εφαρμογή του υπολογιστή που λέγεται web browser (δικτυο-φυλλομετρητής;) και που δεν έχει καταφέρει να βρει στα ελληνικά ακόμα ένα αξιοπρεπές όνομα.

Πίκμανση. Έτσι ονομάζουν οι τυπογράφοι τη μηχανική πτύχωση που κάνουν στα χοντρά χαρτιά προκειμένου να μπορούν στη συνέχεια να διπλωθούν χωρίς να σπάσει το χαρτί στην ακμή του διπλώματος. Μια άποψη για την προέλευση της λέξης είναι ότι στα πρώιμα χρόνια της τυπογραφίας οι Έλληνες ονόμασαν έτσι αυτή τη διαδικασία παραφράζοντας τη γερμανική λέξη Biegemaschine (μπίεγκεμασιν) που σημαίνει τη μηχανή κάμψης φύλλου. Η λέξη πίκμανση θα μπορούσε θαυμάσια να αντικατασταθεί από τη λέξη πτύχωση.

Περί των τύπων των μορφών και των ειδών των ηλεκτρονικών αρχείων που αφορούν τις εικόνες και τις μακέτες που χρησιμοποιούνται στις γραφικές τέχνες και που μπορεί να περιλαμβάνουν φωτογραφίες, κείμενα και σχέδια.

Όταν λέμε «ηλεκτρονική» μορφή εικόνων (ή μακετών) εννοούμε συνήθως την ψηφιακή (digital) υπόστασή τους. Χωρίζεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, την bitmap και την vector (διανυσματική):

Η ηλεκτρονική μορφή των εικόνων

Bitmap μορφή αρχείου. Πρόκειται για ένα παραλληλόγραμμο πλέγμα από εικονοστοιχεία (pixels) που το καθένα από αυτά έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά φωτεινότητας (Brightness), απόχρωσης (Hue) και κορεσμού (Saturation) των χρωμάτων. Είναι ο ιδανικός τρόπος για την ψηφιακή απεικόνιση φωτογραφιών.

Τα χρωματικά πρότυπα που μπορούν να έχουν τα αρχεία bitmap είναι κυρίως τα εξής:

Black & white bitmap. Αποτελείται από άσπρα και μαύρα pixels.

Grayscale. Αποτελείται από pixels που έχουν διάφορες αποχρώσεις της κλίμακας του γκρι από το μαύρο 0 έως το λευκό 256.

RGB (Red, Green, Blue). Αποτελείται από pixels που έχουν τα χρώματα με τα οποία εμφανίζονται οι εικόνες στις οθόνες των υπολογιστών, της τηλεόρασης κ.ά.

CMYK (Cyan, Magenta, Yellow, Black). Αποτελείται από pixels που έχουν τα χρώματα εκτύπωσης με τη διαδικασία της τετραχρωμίας.

Η «ανάλυση» (resolution) των bitmap:

Οι εικόνες bitmap έχουν παραλληλόγραμμο σχήμα με συγκεκριμένο πλάτος και ύψος από pixels. (π.χ. είναι 800 x 600 px). Όταν αντιστοιχούνται σε φυσικές διαστάσεις (για τις ανάγκες της εκτύπωσης) με εκατοστά ή ίντσες τότε η σχέση της ψηφιακής διάστασης με την φυσική εκφράζεται με την τιμή της «ανάλυσης» (resolution) σε μονάδες dpi (dots per inch ή αλλοιώς pixels/inch) ή dpc (dots per centimeter ή αλλοιώς pixels/cm). Για παράδειγμα, ένα αρχείο bitmap 800 x 600 px με ανάλυση 72 dpi ή 28,346 dpc θα έχει φυσική διάσταση 11,11 x 8,33 ίντσες ή 28,22 x 21,17 εκατοστά.

Τα αρχεία bitmap αποθηκεύονται, ανάλογα με τον προορισμό τους, κυρίως στους παρακάτω τύπους:

1. tiff. Yψηλής ποιότητας για διαχωρισμούς και εκτυπώσεις. Επεξεργάζεται σε προγράμματα bitmap όπως το Photoshop. Μορφή κατάλληλη για καλές εκτυπώσεις και αποθήκευση εικόνων χωρίς απώλεια ποιότητας. Δέχονται συμπίεση. Μπορούν να συμπεριλάβουν channels (επιπλέον χρωματικά κανάλια).

2. psd. Eίναι τα φυσικά αρχεία της εφαρμογής Photoshop με layers, διαφάνεια, channels και άλλα χαρακτηριστικά.

3. jpeg. Aρχεία που δέχονται συμπίεση του αποθηκευτικού τους όγκου, κατάλληλα κυρίως για απεικονίσεις στις οθόνες. Προτιμάται για εικόνες με «θόρυβο» και πολλά χρώματα. Επίσης είναι κατάλληλα για αποστολή μεγάλων bitmap μέσω διαδικτύου. Μπορεί να είναι και CMYK.

4. gif. Aρχεία που δέχονται συμπίεση του αποθηκευτικού τους όγκου με περιορισμό του αριθμού των χρωμάτων (δεν μπορεί να είναι CMYK), κατάλληλα για απεικονίσεις στις οθόνες. Προτιμάται για εικόνες χωρίς «θόρυβο», με γράμματα ή λεπτομέρειες που απαιτούν ευκρίνεια, για εικόνες με περιοχές διαφάνειας ή για μικρά animated αρχεία.

5. png. Aρχεία νεώτερης γενιάς που δέχονται συμπίεση του αποθηκευτικού τους όγκου με περιορισμό του αριθμού των χρωμάτων (δεν μπορεί να είναι CMYK), κατάλληλα για απεικονίσεις στο διαδίκτυο. Προτιμάται για εικόνες χωρίς «θόρυβο», με λεπτομέρειες ή γράμματα που απαιτούν ευκρίνεια και για εικόνες με περιοχές διαφάνειας.

Η ηλεκτρονική μορφή των εικόνων

Vector ή διανυσματική μορφή αρχείου. Είναι κλιμακούμενη σε διαστάσεις χωρίς να μειώνεται η ποιότητα της εικόνας. Πρόκειται για μαθηματικές καμπύλες (διανύσματα) που, συνδυαζόμενες, δημιουργούν σχήματα. Ένα αρχείο vector μπορεί να περιλαμβάνει επεξεργάσιμα κείμενα και ενσωματωμένα bitmap. Μπορεί επίσης να περιλαμβάνει πολλά χρωματικά πρότυπα (black & white, grayscale, RGB, CMYK και άλλα όπως χρώματα από παλέτες (π.χ. Pantone) ταυτόχρονα.

Τα αρχεία vector αποθηκεύονται και κυκλοφορούν κυρίως στους παρακάτω τύπους:

1. eps = ανεξάρτητο αρχείο postscript (γλώσσα περιγραφής εκτύπωσης). Ανοίγει σε όλες τα vector εφαρμογές (όπως Adobe Illustrator και CorelDraw) αλλά μετατρέπεται και σε bitmap στις κατάλληλες εφαρμογές. Κατάλληλο για αποστολή μακετών προς εκτύπωση.

2. ai. Αρχείο του Adobe Illustrator.

3. cdr. Αρχείο του CorelDraw!.διαβάζεται

4. pdf. Αρχείο που διαβάζεται στην εφαρμογή Adobe Acrobat Reader. Συνήθως δημιουργείται αποθηκεύοντας σε αυτή τη μορφή αρχεία από άλλες εφαρμογές όπως το Adobe Illustrator, το Adobe Indesign, το Coredraw, το Microsoft Word κ.ά. Χρησιμοποιείται ευρέως για την αξιόπιστη αποστολή layout (μακετών) και εγγράφων και μπορεί να ρυθμιστεί κατά την δημιουργία του ώστε να είναι κατάλληλο είτε για το διαδίκτυο, είτε για εκτύπωση. Είναι εν μέρει επεξεργάσιμο μέσα από την εφαρμογή Adobe Acrobat Pro.

Το «κατ’ εκτίμηση» σύμβολο (estimated sign) «e» είναι ένα σήμα που τοποθετείται δίπλα στην ονομαστική μάζα (βάρος) ή τον όγκο πάνω στη συσκευασία προϊόντων που πωλούνται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πιστοποιεί ότι το πραγματικό περιεχόμενο της συσκευασίας συμμορφώνεται με τα παρακάτω συγκεκριμένα κριτήρια:

• ο μέσος όρος του βάρους ή του όγκου των προϊόντων σε μια μεγάλη συσκευασία χονδρικής (π.χ. μια παλέτα) δεν μπορεί να είναι μικρότερος από αυτό που αναγράφεται στην ετικέτα κάθε προϊόντος που περιέχεται στη συσκευασία αυτή.

• Σε μια συσκευασία χονδρικής ο αριθμός των προϊόντων που έχουν αρνητικό σφάλμα (δηλαδή μικρότερη ποσότητα από την αναγραφόμενη στην ετικέτας τους) μεγαλύτερο από το Ανεκτό Αρνητικό Σφάλμα* πρέπει είναι τόσο μικρός ώστε να ικανοποιεί τις απαιτήσεις της νομοθεσίας (Οδηγία 2009/34/ΕΚ).

• Συσκευασίες προϊόντων με αρνητικό σφάλμα μεγαλύτερο από το διπλάσιο του Ανεκτού Αρνητικού Σφάλματος δεν μπορούν να φέρουν το σύμβολο «e».

Το «κατ' εκτίμηση» σύμβολο (estimated sign) «e»

* Το Ανεκτό Αρνητικό Σφάλμα σχετίζεται με την ονομαστική ποσότητα και ποικίλλει μεταξύ 9% για συσκευασίες ίσες ή μικρότερες των 50 γρ. ή ml., και 1,5% για συσκευασίες 1 κιλού ή λίτρου και μεγαλύτερες. Όπως μπορεί κανείς να δει στον παρακάτω πίνακα, το ανεκτό σφάλμα μικραίνει καθώς η ονομαστική ποσότητα αυξάνεται.

Μια καλή ερμηνεία της οδηγίας (στα αγγλικά) θα βρείτε ΕΔΩ.
https://en.wikipedia.org/wiki/Estimated_sign

Σχετική νομοθεσία:
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32009L0034&from=EN
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/PDF/?uri=CELEX:31978L0891&from=EL

Ο γραμμωτός κώδικας, που διεθνώς ονομάζεται barcode, είναι ένα σύστημα αυτόματης οπτικής αναγνώρισης κωδικών αριθμών που αντιστοιχούν σε περιγραφή των χαρακτηριστικών των προϊόντων (Μονάδες Εμπορίας). (περισσότερα…)

Ο νέος κανονισμός CLP για την ταξινόμηση, επισήμανση και συσκευασία ουσιών και μειγμάτων θα είναι σε πλήρη ισχύ από τις 15 Ιουνίου 2015

Από την 1η Ιουνίου 2015, όλες οι χημικές ενώσεις, στην αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να ταξινομούνται, να σημαίνονται και να συσκευάζονται, σύμφωνα με το νέο κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1272/2008 για την ταξινόμηση, την επισήμανση και τη συσκευασία των ουσιών και των μειγμάτων. Οι απαιτήσεις του νέου κανονισμού CLP (ταξινόμηση, επισήμανση και συσκευασία) διασφαλίζουν ότι οι κίνδυνοι που παρουσιάζουν τα χημικά προϊόντα, κοινοποιούνται με σαφήνεια στους εργαζόμενους και στους καταναλωτές εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω της κατάλληλης ταξινόμησης και επισήμανσης.

Ο νέος κανονισμός ευθυγραμμίζει την παλαιότερη νομοθεσία της ΕΕ με το σύστημα GHS (Παγκοσμίως Εναρμονισμένο Σύστημα Ταξινόμησης και Επισήμανσης των Χημικών Ουσιών), ένα σύστημα των Ηνωμένων Εθνών για τον εντοπισμό επικίνδυνων χημικών ουσιών και την ενημέρωση των χρηστών σχετικά με αυτούς τους κινδύνους. Πολλές χώρες στον κόσμο έχουν υιοθετήσει το σύστημα GHS, το οποίο πλέον χρησιμοποιείται ως βάση για την ανάπτυξη των διεθνών και των εθνικών κανονιστικών ρυθμίσεων στον τομέα των μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων. Ο κανονισμός CLP παρουσιάζει επίσης στενή συνάφεια με τον κανονισμό REACH.

Ο κανονισμός CLP θα αντικαταστήσει την οδηγία περί επικίνδυνων ουσιών (67/548/ΕΟΚ) και την οδηγία περί επικίνδυνων παρασκευασμάτων (1999/45/ΕΚ) από την 1η Ιουνίου 2015. Προθεσμία για την προσαρμογή της συσκευασίας των προϊόντων που ήδη πωλούνται στην αγορά είναι η 1 Ιουνίου 2017. Στην ετικέτα του χημικού προϊόντος πρέπει να αναγράφονται α) η ονομασία του χημικού προϊόντος και ο αναγνωριστικός κωδικός του προϊόντος, β) το όνομα, η διεύθυνση και ο αριθμός τηλεφώνου του προμηθευτή, γ) η ποσότητα των χημικών προϊόντων, που περιέχονται στη συσκευασία και δ) το εικονογράμματα κινδύνου και οι προειδοποιητικές φράσεις και δηλώσεις επικινδυνότητας και προφύλαξης.

Νέα εικονογράμματα σε κόκκινο πλαίσιο αντικαθιστούν βαθμιαία τα γνωστά πορτοκαλί σύμβολα κινδύνου:

Νέος κανονισμός CLP

Δείτε εδώ τον νέο κανονισμό (ΕΚ) 1272/2008.